Sot mbushen plot 36 vite nga 2 korriku i vitit 1990, dita që shënoi fillimin e njërës prej ngjarjeve më dramatike dhe kthesave më të fuqishme historike në Shqipëri: hyrjen masive të mijëra qytetarëve në ambasadat e huaja në Tiranë, me sytë nga liria dhe perëndimi.
Ajo që nisi si një tentativë e guximshme e izoluar, u kthye shpejt në një lumë njerëzor që shpërtheu muret e izolimit komunist. Vetëm në territorin e Ambasadës Gjermane në Tiranë gjetën strehim përfundimisht më shumë se 3,200 persona, të cilët sfiduan rrethimin e ashpër policor dhe rrezikun për jetën, të shtyrë nga një dëshirë e papërmbajtshme për liri, demokraci dhe një jetesë më të mirë.
Ngjarjet e korrikut të vitit 1990 funksionuan si një goditje vdekjeprurëse për fasadën e regjimit të fundit komunist në Evropë. Ky akt i guximit kolektiv të shqiptarëve që zgjodhën të hidheshin drejt së panjohurës, tërhoqi vëmendjen e mbarë opinionit ndërkombëtar dhe përshpejtoi hapat drejt rënies së pashmangshme të sistemit totalitar disa muaj më vonë.
Edhe sot, 2 korriku mbetet në kujtesën kombëtare si simboli i triumfit të aspiratës për liri mbi frikën dhe shtypjen.
