Dita e parë e shkollës dikur kishte një tjetër peshë, një tjetër lloj magjie. Fëmijët shkonin drejt shkollës me një tufë të vogël lulesh të këputura nga oborri i shtëpisë, ose një buqetë modeste të blerë me shumë mundim nga prindërit. Ajo lule dhurohej me duart që dridheshin nga emocioni dhe mësuesja e merrte sikur të ishte dhurata më e shtrenjtë në botë. Lulet vendoseshin nëpër vazo, zbukuronin klasën për ditë me radhë dhe ishin simbol i atij respekti të pastër e të shenjtë që nxënësi kishte për “nënën e dytë”.
Sot, përballë një shkolle në ditën e parë të nxënësve, përballesh me një pamje që jo vetëm të trishton, por të acaron thellë: kosha mbeturinash të mbushur me buqetat e fëmijëve të klasës së parë, të hedhura pa e mbaruar mirë turnin. Më e rënda? Punonjësit e pastrimit të bashkisë aty pranë thonë se kjo është një skenë që përsëritet çdo vit.
Ky realitet i hidhur na përplas në fytyrë një të vërtetë të shëmtuar për atë se çfarë është kthyer raporti mësues-nxënës:
-
Tranzicioni nga respekti tek interesi: Mësuesit e vërtetë dikur gëzoheshin me një lule oborri. Sot, fatkeqësisht, duket se një pjesë e madhe e presin mirënjohjen të mbështjellë në zarf. Buqeta e lules, sado e shtrenjtë, tashmë shihet thjesht si një “barrë” pa vlerë praktike që meriton direkt koshin e plehrave.
-
Vrasja e pafajësisë që në ditën e parë: Fëmija i klasës së parë nuk e kupton botën e interesit të të rriturve. Ai e mban atë buqetë me duart e tij të vogla plot dashuri. Kur gjesti i tij i parë i pastër shpërfillet e hidhet si mbeturinë sapo i kthehet shpina, atij i vritet emocioni dhe pafajësia.
-
Shkelja mbi mundin e familjeve: Në Shqipëri, jo çdo familje ka buxhet për luks. Për shumë prindër, blerja e asaj buqete është një sforcim i pastër ekonomik, thjesht që fëmija i tyre të mos ndihet inferiore ndaj shokëve. Të hedhësh në plehra këtë mundim financiar e shpirtëror është arrogancë dhe mungesë thelbësore empatie.
Hedhja e atyre luleve është mesazhi më i shëmtuar që mund t’i jepet këtij brezi të ri. Fëmijët meritojnë respekt dhe mirënjohje për gjestet e tyre. Nëse mësuesit e sotëm nuk e vlerësojnë dot dashurinë e një fëmije kur nuk ka vlerë monetare, atëherë ata e kanë humbur thelbin e profesionit më fisnik në botë.
