Një mesazh i mbërritur në redaksinë tonë na ka prekur thellë. Është rrëfimi i një babai shqiptar që jeton prej vitesh në Francë dhe që sot po përballet me një nga sprovat më të vështira që mund t’i bjerë një prindi: dy fëmijët e tij kanë probleme të rënda shëndetësore.
Historia e kësaj familjeje ka nisur vite më parë me djalin e tyre, i lindur në Tiranë. Sipas babait, foshnja u nxor nga materniteti shqiptar pa shpresë për jetën dhe, për shkak të gjendjes së tij shëndetësore, familja vendosi të largohej drejt Francës.
“Bëra mirë që ika sepse fitova jetën e djalit tim, por fatkeqësisht me dëme të pariparueshme për shëndetin e tij mendor dhe fizik”, shkruan ai, duke rrëfyer se djalit tashmë i është diagnostikuar mikrocefali, vonesë psikomotorike dhe epilepsi.
Pavarësisht vështirësive, familja vazhdoi jetën dhe në vitin 2020 erdhi në jetë vajza. Një fëmijë që, sipas babait, ishte me shëndet të mirë dhe që për vite me radhë i kishte dhënë familjes arsye për të buzëqeshur.
Por në maj të këtij viti, gjithçka ndryshoi.
Mjekët në Francë diagnostikuan vajzën me gliomë difuze të trungut të trurit, H3 K27, një diagnozë jashtëzakonisht serioze. Sipas familjes, mjekët u kanë komunikuar se nuk kanë më shpresë për jetën e vajzës.
Për këtë baba, kjo është hera e dytë që dëgjon fjalë që asnjë prind nuk duhet të dëgjojë.
“Është hera e dytë që mjekët nuk më japin shpresë për jetën e fëmijës”, rrëfen ai.
Sot, prindërit janë përballë një situate që e kanë të vështirë ta përshkruajnë me fjalë. Një djalë me aftësi të kufizuara dhe një vajzë e vogël që po përballet me një sëmundje të rëndë.
“Unë dhe bashkëshortja jemi shumë të rënduar psikologjikisht sepse nga një fëmijë me aftësi të kufizuara tani i kemi të dy”, shkruan babai.
Por, pavarësisht gjithçkaje, ata nuk duan të heqin dorë pa kërkuar çdo mundësi të mundshme.
Prandaj ai iu drejtua redaksisë sonë me një kërkesë të thjeshtë: A ekziston diku në botë një mjek, një spital, një qendër e specializuar apo një mundësi tjetër trajtimi që mund t’u japë të paktën një fije shprese?
Nuk po kërkon mrekulli dhe as nuk po pretendon se mjekët kanë gabuar. Ai thjesht kërkon të dijë nëse ekziston një tjetër mundësi që familja ende nuk e ka gjetur.
“Do të doja nga stafi juaj të më jepni, nëse mundeni, një informacion nëse në ndonjë vend tjetër të botës ka ndonjë mundësi kurimi apo ndonjë mjek që mund të na japë një fije shprese”, shkruan ai.
Ndoshta dikush që e lexon këtë histori ka pasur një familjar me një diagnozë të ngjashme. Ndoshta dikush njeh një neuro-onkolog, një spital pediatrik, një qendër kërkimore apo një specialist jashtë Francës që mund të japë një mendim të dytë profesional.
Ndoshta një familje tjetër ka kaluar një situatë të ngjashme dhe mund t’u tregojë prindërve se ku janë drejtuar, cilat qendra kanë kontaktuar apo ku mund të kërkohet një vlerësim tjetër mjekësor.
Por mesazhi i fundit që familja na ka dërguar është ndoshta më i dhimbshmi nga të gjithë.
Në kushtet e dëshpërimit ekstrem që po përjetojnë, prindërit na kanë shprehur se dhimbja është bërë aq e madhe sa po përballen edhe me mendime shumë të rënda për t’i dhënë fund kësaj vuajtjeje.
Është një fjali që tregon më shumë se çdo përshkrim tjetër se në çfarë gjendjeje ndodhet kjo familje.
Për këtë arsye, kjo nuk është më vetëm një kërkesë për informacion mjekësor.
Është një thirrje për ndihmë.
Nëse dikush ka informacion të besueshëm për një mjek, neuro-onkolog, spital apo qendër të specializuar që mund të ofrojë një opinion tjetër për vajzën, apo specialistë që mund të ndihmojnë me gjendjen e djalit, ju lutemi kontaktoni redaksinë e JOQ Albania.
Edhe një informacion i saktë, një kontakt profesional, një qendër e specializuar apo një familje që ka kaluar një situatë të ngjashme mund të jetë i vlefshëm për këta prindër.
Dhe nëse dikush i njeh personalisht ose mund të jetë pranë tyre në këtë moment, mos i lini vetëm me këtë dhimbje. Ata kanë nevojë për mbështetje dhe për njerëz që t’u qëndrojnë pranë.
Ne nuk mund t’u premtojmë një rezultat që nuk e dimë nëse ekziston. Por mund të kërkojmë bashkë me ta një mundësi tjetër, një mendim të dytë, një specialist apo një derë ku ende nuk kanë trokitur.
Sepse sot, për këtë familje, edhe një fije shprese mund të ketë një peshë të jashtëzakonshme.
