Nate Soares, ish-inxhinier në Google dhe Microsoft dhe aktualisht drejtues i organizatës kërkimore Machine Intelligence Research Institute (MIRI), ka bërë një deklaratë shqetësuese për të ardhmen e inteligjencës artificiale. Ai beson se ekziston mbi 50% mundësi që zhvillimi i pakontrolluar i AI-së të çojë në zhdukjen e njerëzimit brenda dekadës së ardhshme.
Për shkak të këtij bindjeje, Soares thotë se prej rreth dhjetë vitesh nuk kontribuon më në fondin e tij të pensionit, pasi nuk është i sigurt nëse do të ketë një të ardhme kaq të largët.
Në një intervistë për podkastin The Most Interesting Thing in AI, ai tregoi se ende mban kursimet e krijuara gjatë kohës kur punonte në Google, por nuk ka shtuar para në to prej një dekade.
“Për momentin nuk po kursej për pension. Kam një fond që nga koha kur punoja në Google, por nuk kam kontribuar prej rreth dhjetë vitesh”, u shpreh ai.
I pyetur se sa kohë mund t’i ketë mbetur njerëzimit përpara se AI të dalë jashtë kontrollit, Soares u përgjigj: “Mendoj se mund të mos kemi as dhjetë vjet”.
Ai theksoi se ky është vlerësimi i tij personal dhe jo një përfundim që ndahet nga shumica e studiuesve të inteligjencës artificiale.
Kush është Nate Soares dhe pse e sheh AI-në si rrezik?
Soares ka punuar si inxhinier softuerik në Google dhe Microsoft, ndërsa prej më shumë se një dekade është përqendruar te siguria e inteligjencës artificiale.
Aktualisht drejton MIRI, një organizatë kërkimore në Berkeley të Kalifornisë, e cila studion rreziqet që mund të sjellin sistemet shumë më inteligjente se njerëzit.
Shqetësimi i tij kryesor lidhet me atë që njihet si AI alignment, pra përshtatja e objektivave të inteligjencës artificiale me interesat dhe vlerat njerëzore.
Sipas Soares, rreziku nuk qëndron te ideja se robotët mund të fillojnë të urrejnë njerëzit, por te mundësia që sistemet shumë të avancuara të ndjekin qëllime që bien ndesh me interesat tona.
Në një skenar të tillë, një inteligjencë artificiale shumë më e fuqishme se njeriu mund të kërkojë burime, të përmirësojë aftësitë e veta dhe t’u rezistojë përpjekjeve për ta kufizuar.
Për të shpjeguar këtë rrezik, Soares përdor një krahasim me kalimin nga kuajt te automobilat. Ashtu si kuajt nuk mund ta parashikonin plotësisht ndikimin që do të kishin makinat, edhe njerëzit mund të nënvlerësojnë aftësitë e ardhshme të inteligjencës artificiale duke u bazuar vetëm te kufizimet e saj aktuale.
A pajtohen studiuesit e tjerë me të?
Jo domosdoshmërisht. Rreziku që inteligjenca artificiale shumë e avancuar mund të përbëjë për njerëzimin diskutohet seriozisht në komunitetin shkencor, por nuk ekziston një konsensus se ajo do të shkaktojë zhdukjen tonë.
Edhe drejtuesi i podkastit, Nicholas Thompson, vuri në pikëpyetje parashikimin e Soares, duke kujtuar se modelet aktuale të AI-së ende kanë kufizime dhe bëjnë gabime.
Soares argumentoi se vëmendja nuk duhet të përqendrohet vetëm te aftësitë që teknologjia ka sot, por edhe te ritmi dhe drejtimi me të cilin po zhvillohet.
Çfarë propozon për të shmangur një skenar katastrofik?
Pavarësisht parashikimit pesimist, Soares nuk beson se një katastrofë e tillë është e pashmangshme.
Ai kërkon që kompanitë dhe qeveritë të tregojnë më shumë kujdes dhe të kufizojnë garën për krijimin e sistemeve gjithnjë e më autonome dhe më të fuqishme, përpara se të ekzistojnë mekanizma të besueshëm sigurie.
Sipas tij, inteligjenca artificiale mund të vazhdojë të përdoret për qëllime konkrete, si kërkimi për trajtime kundër kancerit apo përmirësimi i sigurisë së automjeteve, pa u nxituar drejt krijimit të një inteligjence që mund të tejkalojë aftësitë njerëzore.
Soares është gjithashtu bashkautor i librit If Anyone Builds It, Everyone Dies, së bashku me studiuesin Eliezer Yudkowsky, ku trajtohen rreziqet e zhvillimit të një inteligjence artificiale superinteligjente pa kontroll të besueshëm.
Vendimi i tij për të ndaluar kursimet për pension mbetet një zgjedhje personale, e bazuar në vlerësimin e tij për të ardhmen e teknologjisë. Ai nuk përbën as një rekomandim financiar dhe as provë se njerëzimi do të përballet me zhdukjen brenda dhjetë viteve.
Megjithatë, rasti i tij tregon se shqetësimet për zhvillimin e pakontrolluar të inteligjencës artificiale kanë filluar të ndikojnë edhe në mënyrën se si disa prej studiuesve të fushës e shohin të ardhmen e tyre.
