Kriza e emigrantëve në Ceuta shkaktoi reagime të menjëhershme dhe të forta në të gjithë Evropën, duke vënë në provë solidaritetin brenda Bashkimit. Italia ishte ndër të parat që reagoi, duke pezulluar përkohësisht marrëveshjen pa kufij të Shengenit me Spanjën për një muaj, një veprim që u interpretua si një goditje për bashkëpunimin evropian. Kryeministrja italiane, Giorgia Meloni, e cilësoi këtë fluks të pakontrolluar si një kërcënim për sigurinë kombëtare, ndërsa Spanja u përgjigj duke thirrur ambasadorin italian në Madrid për të shprehur pakënaqësinë e saj. Madridi kërkoi solidaritet evropian dhe jo “demagogji partiake”, duke treguar thellimin e tensioneve diplomatike mes dy vendeve anëtare të BE-së.
Reagimi i Italisë nuk ishte i izoluar, pasi disa vende të tjera evropiane ndërmorën masa të ngjashme ose shprehën mbështetje për veprimin e saj. Franca shtrëngoi kontrollet në kufirin e saj me Spanjën dhe rriti praninë policore, ndërsa Portugalia njoftoi se po shqyrtonte forcimin e kontrolleve kufitare. Finlanda njoftoi përgatitjet për të rivendosur kontrollet e kufijve të brendshëm nëse nevoja lindte, duke u bërë thirrje vendeve të tjera të mbështesin qëndrimin e Melonit. Kryeministrja daneze shkoi më tej, duke i kërkuar BE-së të shqyrtojë të gjitha opsionet, përfshirë pezullimin e plotë të bashkëpunimit të Shengenit.
Përballë këtyre reagimeve, kryeministri spanjoll Pedro Sanchez dënoi ashpër qëndrimin e disa partnerëve evropianë, duke i akuzuar për egoizëm, polarizim dhe veprime të paligjshme të nxitura nga paragjykimet dhe interesi politik. Në një letër drejtuar Komisionit Evropian, ai theksoi se Spanja kishte rivendosur kontrollin mbi kufirin e Ceutës brenda 48 orëve dhe kishte parandaluar çdo kalim të paautorizuar në Evropën kontinentale. Sanchez theksoi se Ceuta nuk është pjesë e zonës Shengen, duke kërkuar që siguria e kufijve të jashtëm të trajtohet si një përgjegjësi e përbashkët e të gjitha shteteve anëtare.
Brenda vetë Bashkimit Evropian, kriza nxiti thirrje për veprim të koordinuar, me 22 nga 27 vendet anëtare që kërkuan bisedime emergjente për të adresuar situatën. Komisioneri i BE-së konfirmoi se asnjë emigrant i vetëm nga ky fluks nuk kishte arritur të kalonte në BE-në kontinentale, duke nënvizuar se masa e Spanjës kishte qenë efektive. Megjithatë, reagimet e ndryshme treguan se ngjarja kishte hapur një debat të thellë brenda Unionit mbi menaxhimin e kufijve dhe kufijtë e solidaritetit, duke lënë pas një klimë të tensionuar diplomatike.
