Pas një udhëtimi të gjatë përmes maleve të Shqipërisë, Maria, një turistë e re nga Italia, mbërriti në një fshat të vogël shqiptar. Ajo kishte dëgjuar shumë për bukuritë natyrore të Shqipërisë dhe mikpritjen e ngrohtë të shqiptarëve. Pasi mbërriti në hotel, një ndërtese të thjeshtë me pamje të bukur mbi detin Jon, ishte e kënaqur të shihte mikpritjen e ngrohtë të pronarëve, znj. Drita dhe burri i saj.
Mëngjesin tjetër, ndërsa ndodhej në hollin e hotelit, Maria u ndje e shqetësuar për mungesën e ujit. Ajo kishte planifikuar të bëjë një dush, por u informua nga znj. Drita se kishte një problem të papritur: sistemi i ujit i hotelit kishte ndaluar të funksiononte dhe ata nuk kishin ujë të mjaftueshëm për të ofruar shërbime të zakonshme.
“Na vjen shumë keq për këtë,” tha znj. Drita me një ton të ngrohtë, “po kemi një zgjidhje alternative që besojmë se do t’ju ndihmojë. Është një traditë e veçantë që kemi këtu. Ne e quajmë atë ‘sapllake’ dhe është një mënyrë tradicionale për të pastruar trupin.”
Maria ishte e habitur dhe e kureshtshme. “Sapllake? Si funksionon?”
Znj. Drita e çoi në një tualet të vogël ku dukej një kovë e madhe me ujë dhe mbi të lundronte një kanoce.
“Në mungesë të ujit të rrjedhshëm, ne përdorim këto kanoce që ndihmojnë në pastrimin dhe relaksimin e trupit.”
Maria, e shqetësuar por gjithashtu kureshtshare, pranoi të provonte këtë metodë të veçantë. Ndërsa lahej, ndjeu një ndjenjë të thellë qetësie dhe relaksi, ndonëse e dinte se kjo ishte një zgjidhje për një problem teknik më shumë se sa një traditë e vërtetë kulturore.
Pas kësaj përvoje, Maria e ndjeu veten të freskuar dhe të qetë. Ndërsa shijonte një gotë të ftohtë me lëng frutash të ofruar nga znj. Drita, ajo reflektoi mbi situatën. Ajo kuptoi se përveç kësaj zgjidhjeje alternative, ishte mikpritja dhe gatishmëria e pronarëve të hotelit që kishin bërë që eksperienca e saj të ishte e veçantë.
Në fund të qëndrimit të saj, Maria kishte përjetuar diçka të pazakontë që do të mbetej në kujtesën e saj si një shembull i shkëlqyer i adaptueshmërisë dhe gatishmërisë së shqiptarëve për të bërë gjithçka për të bërë që mysafirët të ndiheshin mirë, pavarësisht vështirësive që mund të ishin përballur.
