Pas finales së Kupës së Botës mes Spanjës dhe Argjentinës, një moment jashtë protokollit tërhoqi po aq vëmendje sa edhe vetë ndeshja. Lionel Messi dhe Sergio Ramos, dy emra që për më shumë se një dekadë simbolizuan rivalitetin më të madh në futboll, u përqafuan në fund të takimit, duke dhuruar një skenë që preku miliona tifozë.
Për shumëkënd ishte thjesht një përshëndetje mes dy legjendave. Por për ata që u rritën me “El Clasico”-t e zjarrta, ai përqafim kishte një domethënie shumë më të madhe. Ishte një rikthim në kohë, në vitet kur çdo duel mes Barcelonës dhe Real Madridit ndalte botën, ndërsa Messi dhe Ramos përplaseshin në çdo cep të fushës.
Kartonët, ndërhyrjet e forta, debatet me arbitrat dhe tensioni i pafund ishin pjesë e historisë së tyre. Sergio Ramos ishte mbrojtësi që nuk i kursente asnjë duel Messit, ndërsa argjentinasi gjente gjithmonë mënyrën për t’i ndëshkuar madrilenët me golat dhe magjinë e tij.
Vitet kaluan, fanellat ndryshuan dhe rivaliteti i ashpër i la vend respektit. Të dy madje ndanë edhe dhomat e zhveshjes te Paris Saint-Germain, duke treguar se futbolli mund të bashkojë edhe kundërshtarët më të mëdhenj.
Përqafimi pas finales ishte shumë më tepër sesa një gjest miqësor. Ishte një simbol i kohës që ka kaluar dhe një kujtesë se brezi që u rrit me duelet Messi-Ramos ka qenë dëshmitar i një prej rivaliteteve më ikonike në historinë e sportit.
Ndonjëherë, një përqafim zgjat vetëm pak sekonda. Por ai mjafton për të rikthyer kujtime të një epoke që vështirë se do të përsëritet. Për gjeneratën që jetoi “El Clasico”-n në kulmin e tij, ai moment ishte një “flashback” i pastër – fundi i një historie që shkroi faqe të arta në futbollin botëror.
