Kryeministri Edi Rama ka zgjedhur bilancin e Reformës në Drejtësi për të vënë në pah atë që e cilëson si një nga ndryshimet më të mëdha të dekadës, goditjen e pandëshkueshmërisë. Duke iu referuar 10 viteve nga nisja e reformës, Rama deklaroi se “kulti 100-vjeçar i pandëshkueshmërisë” është shembur dhe se drejtësia tashmë ka më shumë fuqi për të hetuar e ndjekur penalisht persona me pushtet. Deklarata vjen në një periudhë kur SPAK ka zhvilluar hetime dhe procedime ndaj zyrtarëve dhe ish-zyrtarëve të niveleve të ndryshme, përfshirë figura të lidhura me qeverisjen e tij.
Por deklarata e kryeministrit ka edhe një paradoks politik, një pjesë e rëndësishme e hetimeve të SPAK ka prekur pikërisht njerëz të politikës dhe administratës që kanë qenë ose janë pjesë e strukturave të pushtetit. Kjo e bën bilancin e Reformës njëkohësisht edhe një test për vetë qeverinë. Rama e paraqet fuqizimin e drejtësisë si një rezultat të ndryshimit të sistemit, ndërsa hetimet ndaj zyrtarëve tregojnë se institucionet e reja të drejtësisë po veprojnë edhe në sferën ku përplasen drejtpërdrejt politika dhe pushteti. Përgjegjësia penale, megjithatë, përcaktohet nga gjykatat dhe jo nga hetimet apo deklaratat politike.
Në të njëjtën dalje, Rama pranoi se Reforma në Drejtësi ka edhe probleme dhe u ndal veçanërisht te përdorimi i paraburgimit, duke argumentuar se peshorja e sistemit është rënduar në anën represive të shtetit. Kështu, pas 10 vitesh, debati për reformën nuk lidhet vetëm me pyetjen nëse është shembur “kulti i pandëshkueshmërisë”, por edhe me një tjetër pyetje të rëndësishme: a po ndërtohet një sistem drejtësie që godet korrupsionin dhe abuzimin me pushtetin, duke garantuar njëkohësisht të drejtat e individit? Përgjigjja do të përcaktohet jo nga deklaratat politike, por nga vendimet, provat dhe standardet që do të prodhojë drejtësia.
