Venezuela vazhdon të ketë kontrollin mbi burimet e saj të naftës, sipas një marrëveshjeje të re me SHBA-në që i jep Uashingtonit akses të konsiderueshëm në rezervat e provuara të naftës bruto të vendit, deklaroi të shtunën presidentja në detyrë Delcy Rodriguez.
Presidenti amerikan Donald Trump pretendoi në fillim të javës se Uashingtoni kishte siguruar kontrollin e “shumicës” së rezervave të provuara të naftës së Venezuelës “pa asnjë kosto për taksapaguesin amerikan”. Në një postim në platformën Truth Social, ai e cilësoi marrëveshjen si “marrëveshja më e madhe e naftës në historinë e botës”, duke pretenduar se ajo “më shumë se dyfishon rezervat amerikane të naftës”.
Marrëveshja “historike” 25-vjeçare me Uashingtonin parashikon zhvillimin e 17 fushave strategjike të naftës, të cilat përmbajnë rreth 65 miliardë fuçi rezerva të provuara nafte bruto të Venezuelës, dhe synon të ringjallë industrinë energjetike të këtij vendi të Amerikës Latine, tha Rodriguez në një deklaratë televizive.
“Duhet të bëhet absolutisht e qartë: Venezuela ruan pronësinë dhe sovranitetin mbi burimet e saj, ndërsa përdor kapitalin, teknologjinë dhe kapacitetet operacionale për të mbështetur rimëkëmbjen e një industrie strategjike që është prekur rëndë nga sanksionet”, theksoi presidentja në detyrë.
Sipas të dhënave më të fundit të Administratës së Informacionit për Energjinë në SHBA (EIA), Shtetet e Bashkuara kanë rreth 46 miliardë fuçi rezerva të provuara nafte bruto dhe kondensati. Nëse shtohen edhe 65 miliardë fuçitë e Venezuelës, atëherë më shumë se 111 miliardë fuçi naftë do të jenë nën një formë kontrolli amerikan, edhe pse nafta venezueliane teknikisht nuk do të llogaritet si pjesë e rezervave të brendshme amerikane.
Marrëveshja e naftës shënon zgjerimin më të fundit të kontrollit amerikan mbi pasurinë e madhe energjetike të Venezuelës, pas bastisjes ushtarake të 3 janarit, gjatë së cilës presidenti venezuelian Nicolás Maduro u arrestua dhe u dërgua në SHBA për t’u përballur me akuza federale.
Menjëherë pas operacionit, Trump deklaroi se Uashingtoni do ta “drejtonte” vendin e Amerikës Latine gjatë një periudhe tranzicioni politik dhe la të hapur mundësinë e veprimeve të tjera ushtarake nëse udhëheqja e përkohshme nuk do të bashkëpunonte.
Uashingtoni ka njoftuar gjithashtu plane për të marrë kontroll “të pacaktuar” mbi shitjet dhe të ardhurat nga nafta venezueliane, ndërsa Trump ka urdhëruar që të ardhurat nga nafta bruto e Venezuelës të mbahen në llogari të Thesarit amerikan, duke iu nënshtruar kufizimeve të SHBA-së.
Në fillim të kësaj jave, Bloomberg raportoi, duke cituar persona të njohur me çështjen, se Venezuela po shqyrton mundësinë e largimit nga Organizata e Vendeve Eksportuese të Naftës (OPEC), ku ka qenë anëtare themeluese për më shumë se gjashtë dekada.
Marrëveshja e fundit ka shkaktuar kritika lidhur me sovranitetin e Venezuelës, përfshirë edhe nga disa figura të opozitës që zakonisht janë pro-perëndimore. Ish-ministri i Planifikimit, Ricardo Hausmann, e quajti marrëveshjen “antikushtetuese”, duke argumentuar se qeveria e përkohshme e Rodriguez nuk ka autoritetin për të dorëzuar kontrollin afatgjatë mbi naftën e vendit.
Edhe ish-zëvendëspresidenti dhe figura e njohur e rrymës chaviste, Elias Jaua, akuzoi Uashingtonin se po i heq Venezuelës sovranitetin dhe po merr kontrollin mbi burimet e saj natyrore.
Javën e kaluar u raportua se rreth 31 ton ar venezuelian, me vlerë rreth 4 miliardë dollarë, i mbajtur në Bankën e Anglisë, mund të lirohet për rindërtimin pas tërmetit të qershorit, potencialisht nën kontrollin e Thesarit amerikan.
Në fillim të këtij viti, Wall Street Journal, duke cituar zyrtarë amerikanë, raportoi se Shtëpia e Bardhë kishte nxitur investitorët amerikanë të shfrytëzonin rezervat e arit dhe mineraleve kritike të Venezuelës, gjë që mund të rriste furnizimet amerikane dhe t’i jepte Uashingtonit më shumë ndikim mbi këtë vend të pasur me burime natyrore.
