Ah, këto hallet e deputetëve të rinj! Zegjine Caushi, pas vetëm një viti si deputete, na tregon se jeta nuk është aspak e lehtë, sidomos kur duhet të prenotosh një apartament në Tiranë me kredi e këste. Jo se e ka marrë shtëpinë gati, larg qoftë, pallati ende nuk ka nisur të ndërtohet! Por kur ke vizion të madh, nuk pret as tullat të vendosen për të nisur ëndrrën e pronësisë. Të tjerët presin rrogën e muajit për të paguar qiranë, kurse Zegjineja paska nisur të paguajë për një çati që ende ekziston vetëm në projekt.
Deputetja na sqaron se shifra prej 240 mijë eurosh nuk është e vërtetë, sepse ajo ka prenotuar apartamentin me kredi dhe këste. E kuptojmë, pra, nuk bëhet fjalë për luks të menjëhershëm, por për një sakrificë të madhe financiare, ku fillimisht paguan për një pallat që nuk është ndërtuar dhe më pas pret që ëndrra të marrë formë betoni. Çfarë përulësie, çfarë modestie, çfarë vuajtjeje moderne! Ndërsa shqiptarët e zakonshëm numërojnë lekët për faturat dhe ushqimet, deputetja e sapoardhur në politikë numëron këstet e një apartamenti që ende nuk ka themele.
Në fund të fundit, kush tha se politika nuk kërkon sakrifica? Mjafton vetëm një vit në Kuvend dhe mund të fillosh të mendosh për një apartament të ri, edhe nëse duhet ta blesh me këste para se të shohësh qoftë edhe një tullë të pallatit. Sigurisht, kredia nuk është krim dhe as blerja e një shtëpie nuk është turp; pyetja ironike është se si përputhen këto mundësi me të ardhurat e deklaruara dhe çfarë tregon transparenca financiare. Sepse në Shqipëri, për qytetarin e zakonshëm, ëndrra e shtëpisë shpesh mbetet në ajër, ndërsa për disa të zgjedhur, duket se prenotohet që në katin e parë të karrierës politike!
