Banorët e Fushë-Krujës jetojnë mes tymit dhe zjarreve të përditshme, ndërsa shteti dhe komuniteti heshtin përballë kësaj situate alarmante.
Në Fushë-Krujë është bërë rutinë të shohësh tym që ngrihet nga mbeturinat e djegura. Çdo ditë, pa përjashtim, qytetarët përballen me erë të padurueshme dhe pamundësinë për të hapur dritaret, edhe në ditët më të nxehta të verës. Ata ndihen të rrethuar nga një zakon i vjetër dhe i dëmshëm: djegia e mbetjeve në vend që të hidhen në koshat përkatës.
Banorët e lagjes fajësojnë kryesisht brezin e vjetër, të cilët ende nuk kanë adoptuar mënyrat moderne të menaxhimit të mbetjeve. Megjithatë, theksojnë se edhe të moshuarit kanë fëmijë, të cilët duhet të ndërhyjnë për të parandaluar këtë praktikë të rrezikshme për shëndetin publik. Denoncuesi tregon se vetë i transportojnë plehrat me makinë deri te kontejnerët e mëdhenj, për të shmangur djegien në vend.
Përpjekjet për ndërgjegjësim nuk kanë munguar. Disa banorë janë përballur me fqinjët që ndezin zjarre çdo tri ose katër ditë, por përgjigja që marrin është: “Jemi në tokën tonë.” Kjo arrogancë dhe mungesë përgjegjësie po i detyron të tjerët të vuajnë pasojat e një akti të pakujdesshëm.
Më shqetësues është fakti se shumë prej banorëve kanë fëmijë të vegjël që thithin ajrin e ndotur. Ndërkohë që institucionet shtetërore mbeten të pandjeshme, qytetarët kërkojnë vendosjen e gjobave për të ndaluar këtë sjellje. Deri tani, nuk është marrë asnjë masë parandaluese, duke e lënë problemin të përshkallëzohet.
Në mesazhin drejtuar redaksisë së JOQ, qytetarët shprehen me zemërim dhe dëshpërim. Ata i bëjnë thirrje shtetit që të ndërhyjë me masa konkrete dhe të krijojë një strategji edukimi për të rinjtë, të cilët duhet të mbajnë përgjegjësi për veprimet e prindërve të tyre.
“Përshëndetje JOQ, s’e di kur do ndërgjegjësohet populli shqiptar dhe sidomos këto të Fushë-Krujës. Nuk kalon një ditë pa një zjarr të madh dhe tym që s’të lë as të hapësh dritaret, edhe në gjithë këtë vapë. E pranoj, të vjetrit nuk dinë të hedhin mbeturinat në kosh, vetëm i djegin, por këta të moshuar a kanë fëmijë? Se kështu janë dhe prindërit tanë, ama ne fëmijët nuk i lëmë të djegin asgjë, i marrim me makinë dhe i çojmë te koshat e mëdhenj të mbeturinave.”
“Është bërë shumë situatë shqetësuese, kemi dhe fëmijë të vegjël. Kemi ikur, kemi folur si qytetarë me disa të lagjes që ndezin çdo 3-4 ditë nga një zjarr, ama s’duan t’ia dinë, “jemi në tokën tonë” është përgjigjja. Nuk do bëhemi njerëz ndonjëherë ne, plus që shteti duhet të veprojë me gjoba në të tilla raste, por jo, as që e vënë ujin në zjarr. Shpresoj që nga ky postim i juaji të vihet në lëvizje si shteti dhe të ndërgjegjësohen të rinjtë të mos i lënë prindërit e tyre të mbysin të tjerët me tym. Faleminderit!”
Qytetarët shpresojnë se denoncimi i kësaj situate do të ngjallë ndërgjegjësim si në komunitet, ashtu edhe në institucionet publike. Ata kërkojnë një reagim të menjëhershëm, përpara se pasojat e këtyre zjarreve të bëhen të pakthyeshme për shëndetin dhe mjedisin.
